[ زندگانى امام محمد باقر عليه السّلام ] ذكر امام پنجم ابو جعفر محمد بن على بن الحسين بن على بن أبي طالب عليهم السّلام اسم مباركش محمد و لقبش باقر و شاكر و هادى و كنيتش ابو جعفر و آن حضرت نيز هاشمى است كه از دو علوى تولد يافته . پدرش على بن الحسين عليه السّلام و مادرش ام عبد اللّه دختر عمّ پدرش حسين بن على عليه السّلام . تولدش در مدينه در روز سيّم ماه صفر در سال پنجاه و هفتم از هجرت و رحلتش در سال صد و هفده و سن شريفش پنجاه و هشت و يا شصت سال ؛ از آن جمله ، سه سال با جدّش حسين عليه السّلام بوده و با پدرش سى و سه سال و يا سى و پنج سال و بعد از پدر بزرگوار نوزده سال كه مدت امامت و خلافت آن حضرت بوده كفنش به وصيت پيراهنى بود كه پوشيده بود و قبر شريفش در بقيع ، سبب فوتش زهرى بوده كه بفرمودهء ابراهيم بن وليد به آن حضرت خورانيدند . اولاد امجادش به قولى چهار تن بودند : صادق و عبد اللّه و ابراهيم و عبيد اللّه و بعضى به جاى عبد اللّه ، امّ السلمة گفته‌اند . و به روايتى شش نفر بوده و به اعتقاد بعضى خصوصا شيخ مفيد رحمه اللّه اولاد آن حضرت هفت تن بوده‌اند « 1 » : ابو عبد اللّه جعفر بن محمد الصادق عليه السّلام و عبد اللّه و ابراهيم و عبيد اللّه و على و زينب و هر دو نفر از ايشان از يك مادر متولد شده‌اند . رنگ و روى مباركش گندم‌گون قامت عزيزش معتدل . شاعر و مدّاحش كميت و سيّد حميرى . نقش خاتمش « ربّ لا تذرنى فردا » . و به روايتى كه ثعلبى در تفسيرش آورده و جمعى ديگر از اهل سير نقل كرده‌اند « ظنى باللّه حسن و بالنبى المؤتمن و بالوصى ذى المنن و بالحسين و الحسن » « 2 »

--> ( 1 ) . ارشاد شيخ مفيد ج 2 ، ص 176 . ( 2 ) . كشف الغمه ج 2 ، ص 331 از « تفسير ثعلبى » نقل كرده است .